SHORT REVIEW: CPR practice by Geumhyung Jeong (in Dutch)

Een spel tussen mens en machine

door Allison Van Spaendonk

 

Vorige week ging ik naar de voorstelling CPR Practice door de Zuid-Koreaanse Geumhyung Jeong. De voorstelling speelde in de oude gevangenis op het Wolvenplein te Utrecht. In de sportzaal van deze oud-gevangenis ligt een pop op een matras met een deken over hem heen. De voorstelling start en eindigt met een pop die niet leeft, daartussen ligt een spel tussen mens en machine.

In stilte komt het personage van Jeong op, het enige wat we kunnen horen is de machinale ademhaling van de CPR-pop. Ze trippelt naar hem toe, kleedt zich uit en gaat naast hem liggen. Voor dat je het goed door hebt start er een erotisch scène tussen pop en mens, dan stopt zijn ademhaling en begint het echte spel: CPR.

Mij is altijd gezegd: het enige wat je moet onthouden tijdens een reanimatie is dat de persoon die je reanimeert al dood is. Je kan dus niks fout doen, je kan alleen maar helpen. Zo lijkt ook Jeong te denken. Met een soort gecontroleerde hopeloosheid loopt ze heen en weer in de ruimte om spullen te halen die haar kunnen helpen bij het redden van haar geliefde. Dertig keer pompen, twee keer beademen, dertig keer pompen, twee keer beademen, het blijft maar doorgaan. Wanneer de AED zijn analyse uitvoert rent ze weer weg om nieuwe spullen te halen. Een uitputtende race tegen de dood.

Door de vele machines die naast de pop staan wordt er een symfonie van piep en tuut geluiden gecreëerd. Deze symfonie blijft een lange tijd doorgaan, tot het bijna ongemakkelijk wordt, en dan stopt ze. Jeong zet alle machines uit terwijl er tranen over haar wangen rollen.

CPR Practice is een voorstelling die speelt met de relatie tussen machine en mens. De hele omgeving en alles was Jeong gebruikt draagt bij aan het gevoel van deze voorstelling.